அம்மாவின் சேலை

அம்மாவின் சேலை

அப்பா உன்னை அடித்த
முதல்நாளில்
பயந்து போகும்படியான
இருளில் கூட
யார் யாரையோ திட்டிக்கொண்டு
நடந்திருக்கிறாய்..
அந்த ஒற்றையடிப் பாதையில்
உன் அம்மா வீட்டைநோக்கி
அப்பாவின் பெயர்
சொல்லவே கூச்சப்படுகின்ற
உன்னிடம்
வெறுத்துப் பேசிய நாட்களை விட
அன்பாகப் பேசிய
குறைந்த நாட்களை எண்ணி
புரித்துப் போயிருக்கிறாய்…
அப்பாவிற்காக
உறவுகளைக் கூட
பகையாக்கியிருக்கிறாய்…
உறைந்து போய்விட்ட
உன் கண்ணீர்த் துளிகளை
அடுப்படியும்
தொலைக்காட்சிப் பெட்டியும் மட்டுமே
அடிக்கடி ஞாபகப்படுத்துகிறது…
பிள்ளைகளின் கேள்விகளுக்கு
எப்போதாவது மட்டுமே
பதிலளித்திருக்கிறாய்…
மௌனம் கலைக்காமல்
உயிரற்ற உடலாக
உன்னால் மட்டுமே எப்படி
வாழ்ந்து கொண்டிருக்க முடிகிறது…
வீடு முழுவதும்
யாரும் கேட்கப்படாமலேயே
உன்னுடைய உரையாடல்கள்
இலக்கியமாகப்
பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது…
உடைபடாத ஆமையின்
கூட்டைப் போலவே
உனது வலிகளும்
ஆறாத ரணங்களும்
ஆனால்
இன்னும் யாரும்
தொட முடியாத தூரத்தில்
வைத்திருக்கிறாய்
அப்பாவையும்
அவர் முதன்முதல்
கொடுத்த புடவையையும்….

யாராவது நனைவார்களென.......

யாராவது நனைவார்களென....

மழை பெய்துகொண்டிருக்கிறது
யாராவது நனைவார்களென…
பறவைகள் கூட
கூடு விட்டு வெளிவந்து
சில்லிடும் குளிரில்
சிறகு விரித்து நனைகின்றன..
மர இலைகளில் விழும்
நீர்த்துளியின் சப்தம்
ஆழ்ந்த மௌன மொழியைக்
கற்றுத்தருகிறது…
சன்னல் கம்பிகளுக்கிடையே
பார்க்கப்படுகின்ற
மழைநீர் காகிதக்கப்பல்களைத்
தாங்காமலேயே பயணம் செய்கிறது
பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே
திடுமென நின்றுவிட்டது
நான் நேசித்த மழை
தானே பேசிக்கொண்டிருந்தால்
மழைதான் என் செய்யும்
காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்..
என்றாவது ஒருநாள் மழை பெய்யும்
யாராவது நனைவார்களென….

நேசித்தல்

நேசித்தல்…

நிசப்தமாகச் சென்று வருகிறேன்
உனக்காக நான் சேகரித்த நினைவுகளை
இங்கேயே விட்டுச் செல்ல
விருப்பமில்லை…
கைகளில் சுமைகள்
இயல்பாகவே வந்துவிடுகின்றன
பயணம் பற்றிய
நேரக் குறிப்புகள்
உடல் முழுவதும பரவிக்கிடக்கின்றது
காரணமில்லாமல் நிண்டபேச்சு
பெருத்த வலிகளோடு நிறைவடைகிறது…
எனக்கான வழிநெடுகிலும்
எத்தனை மனிதர;கள் பறவைகள்
நிலங்கள் மொழிகள்
ஆரவாரமுடைய வெளிகளில்
நிசப்தாமாகச் சென்றுவருகிறேன்
யாரிடமாவது
சொல்லிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்
திவிர நேசித்தலுக்கான களம்
மனம்தான் என்று…..

தமிழ் இணையம் கருத்தரங்கம்

தமிழ் இணையம் வளர்ச்சியும் வாய்ப்பும்

திருப்பத்தூர் தூயநெஞ்சக் கல்லூரி தமிழ் முதுகலைத் துறையில் ஒவ்வொரு மாதமும் களம் ஆய்வுக் கூட்டம் நடைபெறும். இந்த மாதம் 11.08.2010 ஆம் நாளன்று (புதன் கிழமை) பிற்பகல் 2.00 மணி முதல் 4.00 மணி வரை களம் கூட்டம் நடைபெற இருக்கிறது. “தமிழ் இணையம் வளர்ச்சியும் வாய்ப்பும்” என்ற தலைப்பில் செம்மொழி இளம் அறிஞர் முனைவர்.மு.இளங்கோவன் சிறப்புரையாற்ற இருக்கிறார். நான் அப்பெருமகனாரை அறிமுகம் செய்ய இருக்கிறேன். இக்கருத்தரங்கில் கலந்துகொள்ள அனைவரையும் அன்புடன் அழைக்கிறோம்.
தமிழ் ஓலைச்சுவடிகளில் மட்டுமல்லாது கணிப்பொறியிலும் ஏறியிருக்கிறது. மெல்லத் தமிழ் இனிச் சாகும் என்று இந்த பேதை உரைத்தான் என்று பாரதி கோபக்கனலை எழுப்புவான். ஆனால் பாரதிதான் தமிழ் சாகும் என்று கூறினான் என இன்னும் தவறாகவே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் தமிழ் அறிவு ஜீவிகள். ஆனால் இன்று தமிழின் வளர்ச்சியை கணிப்பொறியின் வழியாகவும் இணையத்தின் வழியாகவும் நம்மால் கண்கூடாகப் பார்க்க முடிகிறது. இது போன்ற இணையக் கருத்தரங்கை முனைவர் மு.இளங்கோவன் ஐயா அவர்கள் தமிழகம் முழுவதும் உள்ள பள்ளி,கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக் கழகங்களில் நடத்தி மாணவர்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகிறார். அன்னாரின் தமிழ்ப்பணி பாராட்டுக்குரியது.

புரிசை கண்ணப்பத் தம்பிரான் தெருக்கூத்துப் பள்ளி

புரிசை கண்ணப்பத் தம்பிரான் தெருக்கூத்துப் பள்ளி

தமிழகத்தின் தென்மாவட்டங்களில் இசைநாடகக்கலை சிறப்பான கலையாக அந்தப்பகுதிகளில் வாழுகின்ற மக்களால் கருதப்பட்டு வருவதைப்போல வடஆர்க்காடு மாவட்டங்களில் தெருக்கூத்து மிக உன்னதமான பாரம்பரியக் கலையாக அப்பகுதிமக்களால் போற்றப்பட்டு வருகிறது.
தெருக்கூத்து திரௌபதியம்மன் கோயிலுடன் தொடர்புடைய கலையாக இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக, புரிசை கிராமம் தெருக்கூத்துக் கலையையும், கலைஞர்களையும் வாழவைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இன்றைய காலகட்டத்தில் ஒரு தெருக்கூத்துக் கலைஞனாக வாழ்வது என்பது சாதாரண காரியமல்ல. வெகுசன ஊடகத்தின் அதீத வளர்ச்சியால் இது போன்ற எண்ணற்ற மரபுக்கலைகள் அழிந்துவிடக்கூடும் என்கிறார்ள் அறிவுஜீவிகள். ஆனால் தெருக்கூத்து சடங்குகளோடு கூடிய கலை என்றாலும், தற்கால வாழ்க்கை நெருக்கடிகளுக்கேற்ப தன்னுடைய உள்ளடக்கக் கருத்துக்களை மாற்றிக் கொள்கிறது நமது தமிழ் இலக்கியத்தைப் போல. இளைய தலைமுறைகள் தங்களது ரசனையை மாற்றிக்கொண்டால் நிச்சயமாகத் தமிழகத்தின் பாரம்பரிய மரபுக் கலைகள் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்.
அத்தகைய பெருமை பொருந்திய தெருக்கூத்துக் கலையைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வத்துடன் மூன்று மாதங்கள் பயிற்சி பெற்றேன். நமது பாரம்பரியக் கலைகளை நாம் கற்றுக்கொள்ளாமல் வேறு யார் கற்றுக்கொள்ள முன் வருவார்கள். நான் இக்கலையைக் கற்றுக்கொள்வதற்குக் காரணம் என்னுடைய மாணவர்கள் ஆர்வத்தோடு தெருக்கூத்துக் கலையைப் பயில ஊக்கப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகவேயாகும்.
புரிசை கண்ணப்பத் தம்பிரான் அவர்களின் மகன் கண்ணப்ப சம்பந்தன் எங்களுக்குப் பயிற்சியளித்து “அனுமன் தூது” என்ற தெருக்கூத்தை அரங்கேற்றம் செய்தார். ஏப்ரல் 17-ந் தேதி சனிக்கிழமை இரவு 9-மணியளவில் “அனுமன் தூது” என்ற தெருக்கூத்து அரங்கேற்றம் செய்யப்பட்டது. இக்கூத்தில் நான் ‘அங்கதன்’ வேடமிட்டு நடித்தேன்.
இப்புகழ் பெற்ற புரிசை மண்ணில் தெருக்கூத்துப் பயின்று நடித்ததை எண்ணிப் பெருமகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

வாழ்க கலை! வாழட்டும் கலைஞன்!

எனக்குப் பிடித்த கவிதை

வாசிப்பு........

நானொன்றும் நாதசுரம் வாசிக்கவோ
புல்லாங்குழல் வாசிக்கவோ பிரியப்படவில்லை
நூல்வாசிக்கும் ஆசைமட்டும் நாள்தோறும் வளர்கிறது.
கதை கட்டுரை எதுவாயிருப்பினும் மகிழ்ச்சி
சற்றும் முன்தின்ற பசும்புல்லை
ஆசுவாசமாய் அசைபோடும் பசுவைப்போல்
படித்ததை நினைக்க நினைக்க
ஆனந்தம் பிறக்கிறது
நூல் ஒரு விநோதம், படைத்தவன் படைத்ததைச் சொல்லும்
சொல்லாததையும் சொல்லும்
வாசிப்பு
புறத்தில் மறப்பு அகத்தில் விழிப்பு
வாசிப்பு
தனிமைத்தவம் தாய்மடி வானமழை, ஆழ்கடல்,
ஊன்றுகோல், ஞானதீபம், தேவகானம்,
தலைதொட்டு ஆசீர்வதிக்கும் தும்பிக்கை
வாசலுக்கு வெளியே விரியும் நீலவானம்
என் விருப்பத்திற்குரிய வேப்பமரம்
ஒருகையில் தேநீர், இன்னொரு கையில் புத்தகம்
இதைவிடவா ஒரு வாழ்க்கை.
- பொன்மணி வைரமுத்து.